Kuan - Bóg wojny

Kuan to Bóg strzegący wojownika i przepełniający jego serce wolą walki, której potrzeba, by zwyciężyć w bitwie.

Mitologia

Kuan to boskie uosobienie idealnego wojownika, dla którego sens stanowi walka. wszystkie istoty winny walczyć w staraniach o dominację. zaprzestanie walki wiąże się jednoznacznie z utratą sensu dalszej egzystencji i zasłużeniem na śmierć. Jedynie walka zapewnia przetrwanie silnych i kres słabych, a co za tym idzie - zapewnia postęp i ewoluowanie. Niczym ogrodnik, który odłamuje martwe gałęzie drzewa i chirurg, który wypala owrzodziałą ranę - tak istnieje wojna, która poprzez nieustanną eliminację tego, co słabe, oczyszcza świat. Wszystkie stojące naprzeciw temu aspekty, jak: litość, współczucie i miłość są symptomami słabości, które prowadzą do stagnacji i skażenia naturalnej kolei rzeczy. Nic nie zastąp wojny! Kuan gardzi ofiarami i prośbami o wstawiennictwo na czas nadchodzących bitew. Choć jego duch będzie krzepił wszystkich wojowników, Kuan opowie się za stroną, która bez pomocy bóstw, będzie stanowiła o swej potędze.

Aparycja

Kuan to wysoki wojownik, noszący hełm zakrywający całą głowę, ciężką zbroję w kolorze czerni i sięgającą mu kostek pelerynę tej samej barwy. Mimo iż sylwetka Kuana jest humanoidalna, nie sposób powiedzieć jakiej jest on nacji.

Kult

Kuan jest w Ankarii wszechobecny. Nie istnieje (dosłownie) miejsce na świecie, w którym nie znano by Kuana lub nie szerzono jegodoktryn. Ponieważ Kuan nie przywiązuje wagi do modlitw, ofiar czy bycia wielbionym, wyznawcy tego kultu skupiają się na podzielaniu jego zapatrywań na świat, wojnę i powód egzystencji. Wojna jest im zarówno Bogiem jak i religią, a Kuan stanowi tylko siłę napędpwą. Jest to znacząca różnica, jeśli przyrównać ten kult do innych wierzeń. Brak w kalendarzu dni, w których jakoś szczególnie świętowano by istnienie Kuana, a to dlatego, że jego wyznawcy automatycznie zaliczają każdą bitwę na poczet religijnego wydarzenia. Symbolem Kuana jest miecz wbity w czaszkę.

Sojusznicy i przeciwnicy

Choć Kuan w pewnym stopniu przypomina Ker, to jednak jest on niezależnym bóstwem z własnym - hedonistycznym - zapatrywaniem, które nie pozostawia przestrzeni dla innych filozofii.